{"id":11253,"date":"2024-07-22T09:59:57","date_gmt":"2024-07-22T09:59:57","guid":{"rendered":"http:\/\/petermaas.biz\/testmap\/pixels\/?p=11253"},"modified":"2026-05-05T11:51:36","modified_gmt":"2026-05-05T11:51:36","slug":"geen-sjans-met-comic-sans","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/petermaas.biz\/testmap\/pixels\/geen-sjans-met-comic-sans\/-\/indesign","title":{"rendered":"Geen sjans met Comic Sans"},"content":{"rendered":"\n\n\n
\n

Wat is er toch mis met de Comic Sans?<\/h1>\n\n\n\n
\"Wat<\/figure>\n\n\n

Veel mensen zouden antwoorden: wat is er niet mis? Ik steek er even wat tijd in om uit te leggen waar een lettertype aan moet voldoen voordat het helemaal okee is. Want ik merk soms in de les dat cursisten wel hebben gehoord dat Comic Sans<\/em> een no-go is, maar ze weten eigenlijk niet waarom. Lees maar even mee.<\/p>\n\n\n\n

Liever een video? onderin de pagina heb ik het allemaal wat makkelijker uitgelegd in een video<\/a>. <\/p>\n\n\n\n

    \n
  1. Vet, Cursief, enz.<\/strong> Een goed lettertype heeft varianten in vet, cursief en in vetcursief. Dus als je in je normale tekst een woord wilt cursiveren omdat je er de aandacht op wilt vestigen, dan kies je die variant. Soms gebruik je die omdat het om een woord gaat uit een andere taal, of omdat het een apart begrip is. Comic Sans heeft geen cursief, enkel maar vet.<\/li>\n\n\n\n
  2. Thin, Light, Demi, ExtraBold, Black<\/strong>. Het kan n\u00f3g een trapje beter, want een lettertype zou ook varianten zoals Light, Normaal, Halfvet, Vet, en Black kunnen hebben: dan kun je lekker vari\u00ebren en de dikte kiezen die je nodig hebt. Lang niet alle lettertypen hebben deze variaties. Kies voor kleine letters maar liever geen Thin variant (Apple) want die is vaak te dun om dan nog makkelijk te kunnen lezen.<\/li>\n\n\n\n
  3. Klonten, of egaal<\/strong>. Een goed lettertype, daar kun je een heel vlak mee vullen zonder dat je een oneffenheid ziet in de grijstoon ervan. Dus een pagina groot met lettergrootte 10 bijvoorbeeld. Dan een beetje je ogen halfdichtgeknepen houden en naar die pagina kijken. Zijn er lichte of donkere vlekken\/klonten te ontdekken in de tekst? Dat hoort eigenlijk niet. Bij de Comic Sans zitten ze op de M, B, W, w, m, en nog een heleboel letters.<\/li>\n\n\n\n
  4. Kerningtabel.<\/strong> Een goed lettertype heeft een kerningtabel. Dat klinkt een beetje technisch, maar dat gaat over het maken van lettercombinaties, waarbij de twee letters krapper of juist wijder uit elkaar gezet worden. Als je lettertype dat niet heeft (Comic Sans, opnieuw) dan ziet de tekst eruit als een onregelmatige verkeersfile. Met soms de letters wat krapper op elkaar, soms met te veel tussenruimte.
    Optische Spati\u00ebring<\/em> is mogelijk in InDesign en voor de kwestie van de tussenruimtes een flinke stap in de goede richting. Daarmee worden door InDesign direct en voor jouw document nieuwe Kerningwaardes aangemaakt. Dat helpt al een heleboel. En het kost niks, behalve wat computertijd. Want de tekst moet wel telkens opnieuw worden berekend, terwijl je typt.<\/li>\n\n\n\n
  5. Gradenstand<\/strong>. Een goed lettertype gebruikt constant dezelfde hoek of richting. Als je dat niet doet (Comic Sans) dansen de letters een beetje en lijkt het soms alsof ze omvallen. Net als een gebit met scheve tanden. Bij Comic Sans helt de T achterover, de W en de A weer voorover. Alsof je het schrijven nog niet goed beheerst.<\/li>\n\n\n\n
  6. Sfeer of uitstraling.<\/strong> En daarmee komen we bij de sfeer en uitstraling die jouw document nodig heeft. Echt waar: lettertypen die je kiest, stralen iets uit. Net zoals je kleding die iets zegt over jou. En alle ontwerpers zijn het erover eens: de Comic Sans heeft de uitstraling van een kleuterklas. Supergezellig maar niet bepalend of formeel. Gebruik hem dus niet in professionele situaties, waar je hoopt dat mensen jou als persoon serieus nemen. Tenzij je in een kleuterklas werkt, dan mag het weer wel. \ud83d\ude09<\/li>\n<\/ol>\n\n\n\n
    \n

    Anti-aliasing bestond nog niet<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

    Comic Sans was bedacht in een tijdperk waarin we nog geen Anti-Aliasing hadden. Dat is een techniek om zachte rondingen er iets mooier uit te laten zien.  Denk maar aan het penseelgereedschap in Photoshop: die is ook altijd een beetje zacht aan de buitenkant, in tegenstelling tot het potloodgereedschap in datzelfde Photoshop. Zonder anti-aliasing ziet een letter er wat brokkelig uit, en kunnen nuances in een letterontwerp niet goed getoond worden op je scherm. Comic Sans had daar geen last van. Als je het wil zien wat ik bedoel met anti-aliasing en hoe Comic Sans er uit ziet zonder, kijk je even naar de video.<\/p>\n\n\n\n

    Waarom is Comic Sans dan toch zo populair?<\/h2>\n\n\n\n

    Waarom dan toch zoveel mensen Comic Sans gebruiken? Gewoon, omdat het kan. En gratis ook nog! En weer eens wat gezelliger dan die strakke zakelijke Helvetica of Arial, of die suffe TimesNewRoman. En daar zit de misser: in de tijd dat Comic Sans werd uitgegeven hadden we inderdaad niet veel keuze. En was de komst van Comic Sans een leuke aanvulling.
    Maar kom op h\u00e9: dat was in 1994 of zo! We zijn al 30 jaar verder! Er zijn zoveel betere lettertypen te vinden, en nog gratis ook! Wil je lollige letters, niet pers\u00e9 bedoeld voor grote lappen tekst (want minder leesbaar) dan kun je je hart ophalen bij     www.dafont.com<\/a> . Moet het allemaal wat deftiger en offici\u00ebler, dan heb je ruime keuze bij fonts.google.com<\/a>. Allemaal gratis! En als je al met Adobe software werkt, heb je vast ook al de Adobe bibliotheek ontdekt: fonts.adobe.com<\/a>. Is dat nog niet genoeg, en zoek je nog even verder? Kijk dan even op bluevertigo.com.ar<\/a>. Dat is een heel mooi lijstje met stockmateriaal. Daar hebben ze een aparte categorie aangemaakt voor Fonts: leef je uit!<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

    \n